Co konsument wiedzieć powinien?

To co znajduje się dzisiaj na opakowaniach raczej przypomina ulotkę reklamową, a nie wymaganą przepisami etykietę, mająca zawierac określone informacje. 

Tymczasem obowiązująca Ustawa z dn. 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia stawia dość konkretne wymagania, o których warto wiedzieć we własnym interesie. Prawo jest w tym zakresie dość jasne i chroni konsumenta, które zależnie od treści etykiety podejmuje decyzje o wydawaniu swych pieniędzy na ten, a nie inny produkt.

Jeśli etykieta produktu nie zawiera tego, co powinna, lub jest elementem manipulacji, oznacza to, że producent nie potrafi, lub nie chce sprostać prawu odnośnie znakowania, a więc nie może zapewnić wystarczająco dobrą jakość produkcji i/lub jej bezpieczeństwo i wówczas warto podchodzić z dużym sceptycyzmem do jego produktów, niezależnie od ceny jaką one posiadają.

To jest bardzo ważne i należy wiedzieć, że prawo stwierdza jednoznacznie że etykieta NIE powinna:

1) wprowadzać w błąd konsumenta tekstem lub rysunkiem w zakresie istoty środka spożywczego, rodzaju, właściwości, składu, ilości, pochodzenia lub metod produkcji, przypisywania środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada,

2) przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania lub leczenia chorób lub powoływać się na takie właściwości; nie dotyczy to dietetycznych środków spożywczych oraz wód mineralnych leczniczych (uwaga: działanie lecznicze wymaga potwierdzenia wynikami badań farmakodynamicznych i klinicznych)

3) zawierać takich określeń jak "zdrowy", "bezpieczny" itp.

4) sugerować, ze środek spożywczy posiada specjalne właściwości, które w rzeczywistości posiadają wszystkie podobne środki spożywcze.

Zdecydowana większość konsumentów nie jest tego świadoma, a więc warto zwrócić uwagę, że:

Środki spożywcze znakuje się, podając bezpośrednio na opakowaniu, etykiecie lub obwolucie następujące informacje:
*nazwę,
*wykaz występujących w środku spożywczym surowców, łącznie z substancjami dodatkowymi dozwolonymi stosowanymi w czasie produkcji lub przetwarzania środków spożywczych i obecnych w końcowym produkcie nawet w innej postaci, zwanych dalej "składnikami",
*datę, do której prawidłowo przechowywany środek spożywczy zachowuje pełne właściwości *jakościowe i zdrowotne, zwane dalej "datą minimalnej trwałości", lub termin, przed którego upływem środek spożywczy zachowuje przydatność do spożycia, zwany dalej "terminem przydatności do spożycia"
*zawartość netto
*warunki przechowywania - przy znakowaniu terminem przydatności do spożycia oraz w przypadkach, gdy jakość środka spożywczego w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania,
*nazwę i adres producenta,
*nazwę i adres podmiotu gospodarczego paczkującego lub rozlewającego środek spożywczy,
*kraj, w którym wyprodukowano środek spożywczy lub w którym dokonano przetworzenia zmieniającego właściwości środka spożywczego, jeśli jego pominięcie mogłoby wprowadzić w błąd konsumenta,
*sposób użycia, jeżeli brak tej informacji uniemożliwiałby właściwe postępowanie ze środkiem spożywczym,
*poziom substancji smolistych i nikotyny w dymie papierosowym oraz pouczenie o szkodliwości dymu tytoniowego,
*zawartość tłuszczu w wypadku produktów mlecznych,
*moc napoju zawierającego powyżej 1,2 proc. objętościowych alkoholu wyrażoną w procentach objętościowych,
*klasę jakości lub inny wyróżnik jakości w przypadku, gdy dla środka spożywczego określono klasyfikację jakościową,
*napis "utrwalono radiacyjnie" w przypadku środków spożywczych konserwowanych metodami radiacyjnymi,
*oznaczenie określonej ilości środka spożywczego otrzymanego z tego samego surowca i w jednakowych warunkach produkcyjnych (partii produkcyjnej), umożliwiające identyfikację tego środka,
*maksymalną zawartość składnika dla środka spożywczego, którego nazwa sugeruje brak tego składnika,
*numer normy, jeżeli wprowadzono obowiązek jej stosowania

W przypadku produktu, którego największa powierzchnia nie przekracza 10 cm kw. znakuje się umieszczając następujące dane:

1) nazwę,
2) nazwę i adres producenta,
3) datę minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia,
4) zawartość netto lub liczbę sztuk,
5) zawartość tłuszczu w wypadku wyrobów mlecznych,
6) moc napoju zawierającego powyżej 1,2 proc. objętościowych alkoholu wyrażoną w procentach objętościowych
7) oznaczenie określonej ilości środka spożywczego otrzymanego z tego samego surowca i w jednakowych warunkach produkcyjnych (partii produkcyjnej), umożliwiające identyfikację tego środka

Odnośnie nazwy środka spożywczego - powinna ona być zgodna z normą, a przy jej braku powinna być to nazwa powszechnie przyjęta. Nazwa powinna precyzyjnie informować o rodzaju środka spożywczego, umożliwiać łatwe odróżnienie od podobnych środków spożywczych, a także zawierać dane dotyczące procesów technologicznych stosowanych podczas przetwarzania. Ponadto, produkt spożywczy można dodatkowo znakować nazwą firmową, albo inną nazwą.

Wykaz składników powinien, z zastrzeżeniem wymieniać w malejącej kolejności składniki stosowane w produkcji lub przetwarzaniu środków spożywczych i znajdujące się w końcowym produkcie nawet w innej postaci.

Jest to niezwykle ważna informacja, ponieważ konsument może wówczas łatwo identyfikować jakie ilości poszczególnych składników zawiera dany wyrób, a wielu producentów, szczególnie wytwarzających tanie, czy niskiej jakości produkty, niechętnie podaje procentową zawartość poszczególnych składników.

Produkty spożywcze znakuje się datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia
(produkty spożywcze nietrwałe mikrobiologicznie, czyli łatwo psujące się, oraz dietetyczne środki spożywcze i środki spożywcze dla niemowląt i dzieci do lat trzech)

Przepis ten nie dotyczy jednak:

1) świeżych owoców, warzyw i ziemniaków - nie obranych i nie rozdrobnionych,
2) win i miodów pitnych,
3) napojów o zawartości objętościowej powyżej 10 proc. alkoholu,
4) cukru,
5) octu,
6) soli, z wyjątkiem soli jodowanej,
7) tytoniu i wyrobów tytoniowych.

Jeżeli nie jest możliwe ze względów technicznych oznaczenie na opakowaniu po określeniu słownym daty cyfrowej, należy umieścić informację, w jakim miejscu opakowania znajduje się data; miejsce to powinno być widoczne bez otwierania opakowania.

Dopuszcza się znakowanie datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia (zależnie od rodzaju środka spożywczego) oraz oznaczenie partii produkcyjnej na opakowaniach zbiorczych firmowych, pod warunkiem sprzedaży detalicznej bezpośrednio z tych opakowań:

1) gumy do żucia, lodów formowanych, aromatów do ciast, drobnych trwałych wyrobów cukierniczych typu lizaki itp.,

2) środków spożywczych o masie netto do 50 gramów, takich jak kostki bulionowe, serki topione, masło ekstra itp.

Opakowania jednostkowe masła przeznaczonego do przechowywania w chłodniach znakuje się datą produkcji (dzień, miesiąc, rok) oraz określeniem "masło chłodnicze". Wprowadzenie masła chłodniczego do obrotu poprzedza się podaniem na opakowaniach zbiorczych daty minimalnej trwałoś

A więc ...Czytaj etykiety!

Dieta dr Budwig

Johanna Budwig - siedmiokrotnie nominowana do Nagrody Nobla niemiecka biochemiczka - wiele lat poświęciła na badania nad olejem lnianym. 

Opracowana przez nią dieta pomaga w leczeniu m.in. miażdżycy, alergii, dermatoz, nowotworów, depresji i choroby Alzheimera.

Podstawowym tłuszczem w diecie dr Budwig jest nieoczyszczony olej lniany tłoczony na zimno. Zabronione jest używanie jakichkolwiek innych olejów, margaryn, majonezów. Wyeliminować trzeba też potrawy smażone, tłusty nabiał i mięsa.

Potrawy nie powinny być przyrządzane z produktów konserwowanych sztucznie, z dodatkami chemicznymi (np. benzoesanem sodu).

Olej lniany spożywać należy codziennie w postaci zrobionej w domu pasty. Wykonuje się ją, miksując przez 5 minut olej lniany i chudy biały twarożek w proporcjach 5-6 łyżek oleju na 12,5 dag sera. Można ją doprawiać do smaku np. ziołami, solą, czosnkiem, papryką, pieprzem.

Zapobiegawczo wystarczą 2 łyżki stołowe pasty dziennie, w lekkich schorzeniach 2-4, a w ciężkich przypadkach 6 łyżek. 

Wskazane jest także zjadanie zmielonego siemienia lnianego dodawanego do rozmaitych potraw.

Co powinna zawierać etykieta?

Na etykiecie produktu spożywczego powinny znajdować się następujące informacje:

*nazwa produktu
*nazwa i adres producenta, lub importera
*informacja do kiedy można spożywać produkt. Zwykle są tu dwa rodzaje oznaczeń:

„Najlepiej spożyć przed:" – informuje o dacie minimalnej trwałości, inaczej mówiąc o dacie, do której prawidłowo przechowywana żywność zachowuje swoje pełne właściwości. Tak znakuje się wszystkie trwałe produkty spożywcze, np. wyroby cukiernicze, napoje, konserwy itd.

„Należy spożyć do:" – informuje o tzw. terminie przydatności do spożycia, czyli terminie, po upływie którego żywność już nie nadaje się już do spożywania. Tak właśnie znakuje się wszystkie nietrwałe produkty spożywcze, czyli np. świeżo tłoczony sok z owoców, produkty mięsne, śmietanę, mleko
informacja w jaki sposób należy przechowywać produkt, czyli np. w jakiej temperaturze

*waga produktu
*skład – muszą być wymienione wszystkie składniki, nawet woda i składniki dodatkowe takie jak barwniki, czy konserwanty. Podawanie składu nie jest jednak wymagane w przypadku produktów jednoskładnikowych, np. woda, mleko. Składniki muszą być podane według wagi, w kolejności malejącej, co oznacza, że najwięcej jest w danym produkcie składnika znajdującego się na pierwszej pozycji, a najmniej tego na ostatniej pozycji.
*informacja żywieniowa – są to dane na temat wartości energetycznej produktu i zawartości poszczególnych składników odżywczych, takich jak białka, tłuszcze i węglowodany. Wyroby przeznaczone do powszechnego spożycia nie muszą być oznaczane, ich podawanie przez producenta jest dobrowolne
*opcjonalne przeznaczenie produktu i sposób jego przygotowania – ta informacja musi zostać podana na etykietach produktów, w przypadku których nieodpowiednie postępowanie konsumenta może stanowić dla niego jakieś zagrożenie, np. jedzenie bez uprzedniego gotowania, czy smażenia

CZYTAJ ETYKIETY!

W interesie własnym i swojej rodziny czytaj etykiety na produktach!

Będziesz zdziwony /-a/ co zawierają produkty stojące na półce sklepowej i do czego zdolni są producenci w pogoni za zyskiem.Celem akcji jest podniesienie świadomości żywienia konsumentów.
Gdy zaczniesz czytać etykiety i będziesz wiedział/-a/ co zawierają produkty, które spożywasz z pewnością wyjdzie ci to na zdrowie. 

Ja robię to zawsze i z pewnością mój żołądek jest mi za to wdzięczny.

Wspomaganie leczenia nałogu odpowiednim żywieniem

Żywienie ma  duże znaczenie w odtruwaniu i odżywaniu osoby, która rzuciła palenie, zatem proszę dokładnie zapoznaj się z jego zdrowymi podstawami

Witaminy, cukierki i inne bzdury.

Ostatnio bardzo intensywnie reklamowane są cukierki z witaminami. 

Dla dzieci, a jakże. Ewidentnie mi to przypomina zatrudnienie wilka do pilnowania stada owiec.
Niezorientowanym w temacie dietetyki i efektów wywoływanych w organizmie przez określone składniki da się oczywiście wcisnąć do głowy, coś, co z punktu widzenia zdrowotnego i dietetycznego jest paranoją!

Wmawia się oto, że do łakoci dodano witaminy i przez to mają być lepsze, czy też wartościowsze. Owe witaminy mają jakoby uspokajać sumienie rodzica, że zapewnia dziecku to jest mu potrzebne.

Fakty są zaś takie, że:
- ilość cukru, który stanowi ponad 90% wagi cukierka jest tak duża, że nie ma fizycznych możliwości dodania wystarczającej ilości witamin i minerałów, aby zrekompensować szkody wyrządzane przez sacharozę i nie chodzi tu głównie o zęby, lecz o skokowe zmiany uwalniania glukozy, niebezpieczeństwo osteoporozy (tak, tak u dzieci i młodzieży też!)
- nie podaje się ile tych witamin znajduje się w opakowaniu, czy w jednostce wagowej. Znając praktyki speców od technologii spożywczej należy domniemywać, że są to ilości minimalne, lub wręcz śladowe.
- witaminy są oczywiście syntetyczne, więc ich przyswajalność jest minimalna, w wielu wypadkach ich przyjmowanie jest wręcz szkodliwe

Wniosek: Takie łakocie nie tylko, że NIE mają żadnych wartościowych składników odżywczych, lecz wręcz są ewidentnie szkodliwe, nie różniąc się zbytnio od innych łakoci. Największy zysk to  zysk producenta i sprzedawcy.Ponadto, bilans witaminowy po spożyciu takowych łakoci jest ujemny - organizm musi zużyć dodatkowe ilości witamin i pierwiastków antyoksydacyjnych, aby zmetabolizować dużą ilość glukozy, która powstaje szybko z cukru, co oczywiście skutkuje koniecznością skokowego zwiększenia poziomu insuliny, z czasem prowadząc do insulinoodporności i wynikających z tego powikłań.

Reklama jest z rodzaju, jak ja je na własny użytek nazywam: dla ćwierćinteligentów - na poruszanie ustami eleganckiej pani nałożono teksty polskie, bo kto by tam robił oddzielne reklamy do niecałych 40 milionów ludzi w takim kraju jak Polska...ciemny naród i tak to kupi jak się pokaże 500 razy w TV... Niestety, często to prawda..

Skoro mowa o słodyczach, to należy wspomnieć o naszych dzieciach, które przecież je uwielbiają :) Nasze każde dziecko jest kimś szczególnym. Każde jest jedyne i wyjątkowe. 

Każde rodzi się z wieloma uzdolnieniami i talentami, a Twoją rolą, czyli rodzica (lub przyszłego rodzica), jest poszukać w swoim potomku tych właśnie ukrytych skarbów, wydobyć je na światło dzienne i pomóc małemu człowiekowi zrobić z nich użytek.

Koncepcja odżywiania komórkowego.

Koncepcja Odżywiania Komórkowego zakłada dostarczenie wszelkich niezbędnych składników odżywczych do każdej komórki naszego ciała w każdym układzie.

Istotą tej koncepcji jest zapewnienie prawidłowego działania trzech procesów: trawienia, wchłaniania i transportu do komórek. Realizowane jest to przez dostarczenie odpowiedniego pokarmu opartego na aminokwasach uzyskiwanych z białka sojowego, oraz aktywnych składników innych roślin i ziół pozyskiwanych z czystych ekologicznie terenów Azji, Ameryki Południowej i Afryki. Pokarm ten oprócz dożywiania, zapewnia również oczyszczenie organizmu ze złogów i toksyn oraz wspiera procesy energetyczne w komórkach.

W przypadku osób z nadwagą, tak potraktowany organizm, przy równoczesnym ograniczeniu ilości kalorii wraca do równowagi i zaczyna prawidłowo spalać nadmiar zgromadzonego tłuszczu. W przypadku osób z niedowagą, dostarczony dodatkowo, poza normalnym jedzeniem, pozwala odbudować organizm. W przypadku wszystkich osób komórki stają się zdrowsze i silniejsze. Powstają z nich nowe, zdrowe i silne komórki, które z czasem zastępują stare i osłabione. Następuje stopniowa odnowa biologiczna organizmu.Ocenia się, że w przeciągu siedmiu lat organizm wymienia wszystkie swoje komórki. Ciało jest silniejsze, zdrowsze, sprawniejsze, odporniejsze na choroby. 

Stałe, właściwe odżywianie i bieżące oczyszczanie z toksyn i ubocznych produktów przemiany materii (głównie wolnych rodników) sprawia, że procesy starzenia nie przebiegają tak, jak u innych osób.