Homogenizacja polega na wytwarzaniu jednolitej mieszaniny z niemieszających się ze sobą w warunkach normalnych składników.
Zwykle mamy z tym do czynienia w przemyśle mleczarskim stosuje się homogenizację mleka, śmietany i innych przetworów mlecznych. Polega ona na rozdrabnianiu dużych cząstek tłuszczów zawartych w mleku. Przeciwdziała to zbieraniu się tłuszczu na powierzchni.
W Ameryce robi się to jeszcze "nowocześniej" używając do tego ... krowy. Dodając do ich paszy emulgatory, w rodzaju trójfosforanu sodu, aby wyprodukowane przez krowę mleko było „homogenizowane”, czyli aby śmietanka nie oddzielała się od mleka, tworząc bardziej trwałą zawiesinę tłuszczu w wodzie.
Wmawia się ludziom, że ten proces powoduje lepszą przyswajalność tłuszczu mlecznego. To prawda, "zapomina" się tylko wyjaśnić tego wystarczająco dokładnie.
Rozdrobnione poprzez homogenizację cząsteczki tłuszczu bez żadnych problemów przenikają do krwi, omijając proces trawienia. Wynikiem tego, na ściankach arterii i naczyń krwionośnych odkłada się niestrawiony tłuszcz.
Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy skąd się bierze tak nagminne występowanie nadmiaru cholesterolu jak również szereg chorób systemu krwionośnego. W pierwszej kolejności natomiast należy z jadłospisu wyeliminować wszelkie przetwory będące wynikiem procesu homogenizacji. Wbrew pozorom jest ich całkiem sporo i są to nie tylko serki, lecz także mleko, śmietana i jogurty.
Trzymaj się od nich z daleka jeśli ci zdrowie miłe!
W Stanach Zjednoczonych zaczęto na masową skalę produkować i wprowadzać do obrotu produkty homogenizowane na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych ubiegłego stulecia.
Wkrótce potem pojawił się tam epidemia chorób sercowo-naczyniowych ...
To co znajduje się dzisiaj na opakowaniach raczej przypomina ulotkę reklamową, a nie wymaganą przepisami etykietę, mająca zawierać określone informacje.
Tymczasem obowiązująca Ustawa z dn. 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia stawia dość konkretne wymagania, o których warto wiedzieć we własnym interesie. Prawo jest w tym zakresie dość jasne i chroni konsumenta, które zależnie od treści etykiety podejmuje decyzje o wydawaniu swych pieniędzy na ten, a nie inny produkt.
Jeśli etykieta produktu nie zawiera tego, co powinna, lub jest elementem manipulacji, oznacza to, że producent nie potrafi, lub nie chce sprostać prawu odnośnie znakowania, a więc nie może zapewnić wystarczająco dobrą jakość produkcji i/lub jej bezpieczeństwo i wówczas warto podchodzić z dużym sceptycyzmem do jego produktów, niezależnie od ceny jakie one posiadają.
To jest bardzo ważne i należy wiedzieć, że prawo stwierdza jednoznacznie że etykieta NIE powinna: 1) wprowadzać w błąd konsumenta tekstem lub rysunkiem w zakresie istoty środka spożywczego, rodzaju, właściwości, składu, ilości, pochodzenia lub metod produkcji, przypisywania środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada, 2) przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania lub leczenia chorób lub powoływać się na takie właściwości; nie dotyczy to dietetycznych środków spożywczych oraz wód mineralnych leczniczych (uwaga: działanie lecznicze wymaga potwierdzenia wynikami badań farmakodynamicznych i klinicznych) 3) zawierać takich określeń jak "zdrowy", "bezpieczny" itp. 4) sugerować, ze środek spożywczy posiada specjalne właściwości, które w rzeczywistości posiadają wszystkie podobne środki spożywcze.
Zdecydowana większość konsumentów nie jest tego świadoma, a więc warto zwrócić uwagę, że: środki spożywcze znakuje się, podając bezpośrednio na opakowaniu, etykiecie lub obwolucie następujące informacje: 1. nazwę, 2. wykaz występujących w środku spożywczym surowców, łącznie z substancjami dodatkowymi dozwolonymi stosowanymi w czasie produkcji lub przetwarzania środków spożywczych i obecnych w końcowym produkcie nawet w innej postaci, zwanych dalej "składnikami", 3. datę, do której prawidłowo przechowywany środek spożywczy zachowuje pełne właściwości jakościowe i zdrowotne, zwane dalej "datą minimalnej trwałości", lub termin, przed którego upływem środek spożywczy zachowuje przydatność do spożycia, zwany dalej "terminem przydatności do spożycia" 4. zawartość netto 5. warunki przechowywania - przy znakowaniu terminem przydatności do spożycia oraz w przypadkach, gdy jakość środka spożywczego w istotny sposób zależy od warunków jego przechowywania, 6. nazwę i adres producenta, 7. nazwę i adres podmiotu gospodarczego paczkującego lub rozlewającego środek spożywczy, 8. kraj, w którym wyprodukowano środek spożywczy lub w którym dokonano przetworzenia zmieniającego właściwości środka spożywczego, jeśli jego pominięcie mogłoby wprowadzić w błąd konsumenta, 9. sposób użycia, jeżeli brak tej informacji uniemożliwiałby właściwe postępowanie ze środkiem spożywczym, 10. poziom substancji smolistych i nikotyny w dymie papierosowym oraz pouczenie o szkodliwości dymu tytoniowego, 11. zawartość tłuszczu w wypadku produktów mlecznych, 12. moc napoju zawierającego powyżej 1,2 proc. objętościowych alkoholu wyrażoną w procentach objętościowych, 13. klasę jakości lub inny wyróżnik jakości w przypadku, gdy dla środka spożywczego określono klasyfikację jakościową, 14. napis "utrwalono radiacyjnie" w przypadku środków spożywczych konserwowanych metodami radiacyjnymi, 15. oznaczenie określonej ilości środka spożywczego otrzymanego z tego samego surowca i w jednakowych warunkach produkcyjnych (partii produkcyjnej), umożliwiające identyfikację tego środka, 16. maksymalną zawartość składnika dla środka spożywczego, którego nazwa sugeruje brak tego składnika, 17. numer normy, jeżeli wprowadzono obowiązek jej stosowania
W przypadku produktu, którego największa powierzchnia nie przekracza 10 cm kw. znakuje się umieszczając następujące dane: 1) nazwę, 2) nazwę i adres producenta, 3) datę minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, 4) zawartość netto lub liczbę sztuk, 5) zawartość tłuszczu w wypadku wyrobów mlecznych, 6) moc napoju zawierającego powyżej 1,2 proc. objętościowych alkoholu wyrażoną w procentach objętościowych 7) oznaczenie określonej ilości środka spożywczego otrzymanego z tego samego surowca i w jednakowych warunkach produkcyjnych (partii produkcyjnej), umożliwiające identyfikację tego środka
Odnośnie nazwy środka spożywczego - powinna ona być zgodna z normą, a przy jej braku powinna być to nazwa powszechnie przyjęta. Nazwa powinna precyzyjnie informować o rodzaju środka spożywczego, umożliwiać łatwe odróżnienie od podobnych środków spożywczych, a także zawierać dane dotyczące procesów technologicznych stosowanych podczas przetwarzania. Ponadto, produkt spożywczy można dodatkowo znakować nazwą firmową, albo inną nazwą.
Wykaz składników powinien, z zastrzeżeniem wymieniać w malejącej kolejności składniki stosowane w produkcji lub przetwarzaniu środków spożywczych i znajdujące się w końcowym produkcie nawet w innej postaci.
Jest to niezwykle ważna informacja, ponieważ konsument może wówczas łatwo identyfikować jakie ilości poszczególnych składników zawiera dany wyrób, a wielu producentów, szczególnie wytwarzających tanie, czy niskiej jakości produkty, niechętnie podaje procentową zawartość poszczególnych składników.
Produkty spożywcze znakuje się * datą minimalnej trwałość lub * terminem przydatności do spożycia (produkty spożywcze nietrwałe mikrobiologicznie, czyli łatwo psujące się, oraz dietetyczne środki spożywcze i środki spożywcze dla niemowląt i dzieci do lat trzech)
Przepis ten nie dotyczy jednak: 1) świeżych owoców, warzyw i ziemniaków - nie obranych i nie rozdrobnionych, 2) win i miodów pitnych, 3) napojów o zawartości objętościowej powyżej 10 proc. alkoholu, 4) cukru, 5) octu, 6) soli, z wyjątkiem soli jodowanej, 7) tytoniu i wyrobów tytoniowych.
Jeżeli nie jest możliwe ze względów technicznych oznaczenie na opakowaniu po określeniu słownym daty cyfrowej, należy umieścić informację, w jakim miejscu opakowania znajduje się data; miejsce to powinno być widoczne bez otwierania opakowania.
Dopuszcza się znakowanie datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia (zależnie od rodzaju środka spożywczego) oraz oznaczenie partii produkcyjnej na opakowaniach zbiorczych firmowych, pod warunkiem sprzedaży detalicznej bezpośrednio z tych opakowań: 1) gumy do żucia, lodów formowanych, aromatów do ciast, drobnych trwałych wyrobów cukierniczych typu lizaki itp., 2) środków spożywczych o masie netto do 50 gramów, takich jak kostki bulionowe, serki topione, masło ekstra itp.
Opakowania jednostkowe masła przeznaczonego do przechowywania w chłodniach znakuje się datą produkcji (dzień, miesiąc, rok) oraz określeniem "masło chłodnicze". Wprowadzenie masła chłodniczego do obrotu poprzedza się podaniem na opakowaniach zbiorczych daty minimalnej trwałości. A więc ...czytaj etykiety!!!
Czy ty też pozwalasz swojemu dziecku powoli rujnować sobie zdrowie?
Co kupują dzieci? 5 pierwszych miejsc to jedne z najbardziej szkodliwych produktów spożywczych! W największym skrócie: * lody, batony, cukierki, etc. - zawierają ogrom, nie dużo, lecz OGROM cukru, i/lub sztuczne słodziki. O każdym z nich można by pisać dłuuuuugie elaboraty (i pisze się), lecz mam nadzieję, że nikogo już nie trzeba przekonywać o ich szkodliwości, choć świadomość szkodliwości aspartamu i wszelkich jemu podobnych sztucznych słodzików jest jakoś mniejsza. * chipsy, chrupki (i nie wymienione tu pączki) to prawdopodobnie najbardziej szkodliwe produkty spożywcze dozwolone do spożycia w w wieku poniżej lat 18. Zawierające tzw. szybkie węglowodany przechodzące przez procesy technologicznie w bardzo wysokich temperaturach zawierają olbrzymie ilości wolnych rodników i przyczyniają się powstawania wielu chorób cywilizacyjnych, a w szczególności patologii układu sercowo-naczyniowego, miażdżycy, cukrzycy, itp. * guma do żucia to przede wszystkim słodkie kłamstwo, że chroni zęby przed próchnicą, lecz także spora zawartość aspartamu i jemu podobnych, * napoje gazowane to także wielka zawartość cukru (i/lub sztucznych słodzików) i o ile w przypadku słodyczy większość ma świadomość obecności cukru, o tyle większość kupujących nie zdaje sobie sprawy z dużej ilości cukru w napojach. Tymczasem 1 litr Coca coli zawiera 10 łyżeczek cukru. Podobnie wygląda to we wszystkich innych napojach niezależnie od tego czy są gazowane, czy nie. * Soki w kartonach i butelkach, które kupuje prawie połowa młodej populacji, choć są lepszym rozwiązaniem niż, np. napoje typu cola, to też pozostawiają sporo do życzenia. Jeśli przyjrzeć się ich składowi to często mniej niż połowa zawartości to koncentrat soku. Reszta to woda, wypełniacze, konserwanty i oczywiście cukier, lub sztuczne słodziki. * fast foody ("szybkie żarcie" - bary szybkiej obsługi) raczej nie wymaga komentarza i większość ludzi zdaje sobie sprawę ze szkodliwości spożywania w barach szybkiej obsługi wszelkich hamburgerów, hot-dogów, zapiekanek, czy drobiu, który już nie nadaje się do zjedzenia w innej formie ...
Czy twoje dziecko pasuje do tej statystyki, czy też tobie bardziej zależy na jego zdrowiu niż tzw. większości?
Najdroższe w wykonaniu, lecz stosunkowo najzdrowsze (nie tylko z aronii) są przetwory wykonane z nieratyfikowanego cukru żelującego z trzciny cukrowej, który jest pozbawiony większości wad zwykłego cukru buraczanego, a wręcz ze względu na zawartość wielu składników mineralnych ma dodatkowe wartości prozdrowotne.
Przepis przygotowania dżemu zwykle znajduje się na opakowaniu. Chociaż kosztuje 8-10 zł za kilogram warto rozważyć zakup i wykonanie przetworów z jego zastosowaniem, szczególnie gdy w grę wchodzi spożywanie przez osoby z przeciwwskazaniem spożywania cukru, a aronia byłaby bardzo wskazana ze względu na swoje walory zdrowotne.
Sok z aronii
Najłatwiejszy sposób uzyskiwania soku z aronii jest zastosowanie parownika. Należy owoce wrzucić do tego naczynia, postawić na palniku i ogrzewać, aż do „wyczerpania się” całego soku. Na gorąco dosłodzić, wlać do słoików i zapasteryzować. Nie należy pozyskiwać soku poprzez zasypanie owoców cukrem, gdyż daje to o wie gorsze rezultaty. Sok z aronii, dzięki bardzo intensywnej barwie może służyć także jako barwnik do innych produktów, gdyż nawet przy rozcieńczeniu 1:100 zachowuje ciepłą różową barwę.
Aronia we własnym soku
Owoce aronii należy wsypać do słoików, a następnie zalewać, uprzednio przygotowanym, gorącym sokiem z aronii i zapasteryzować.
Wzmacniający syrop z aronii dla dzieci od 6 miesiąca życia
Świeże owoce z ewentualnym dodatkiem soku z jabłek, lub czarnej porzeczki umyć, zmielić i dolać ok. 1,5 szklanki wody, pogotować kilka minut. Następnie odcedzić, ewentualnie posłodzić (najlepiej miodem) i dodawać po łyżeczce, dwie dziennie do herbatki lub soczku.
Sok z aronii na przeziębienie
3 litry wody, 2 kg aronii, 400 świeżych liści wiśni, 0,5 kg cytryn, 2 kg cukru Najpierw należy aronię przebrać i wypłukać. Następnie wrzucić do garnka warstwami przesypując je liśćmi wiśni. Potem zalać 3 litrami wody, lecz tak by wszystkie owoce były przykryte, jeśli za mało to to dolewamy wody tak, aby aronia była pokryta wodę. Gotujemy aż zacznie wrzeć, a od tego momentu jeszcze przez 20 minut. Po tym należy odcedzić powstały sok do innego garnka i dodać sok z 0,5 kg cytryn, oraz 2 kg cukru. Całość wymieszać do rozpuszczenia cukru, a potem postawić na ogień i zagotować aż do wrzenia. Po takim zagotowaniu sok zabutelkować i pozostawić do wystygnięcia.
Susz z aronii
Bardzo cenny, do wykorzystania długo po zbiorze. Wysuszone w niezbyt wysokiej temperaturze owoce aronii wykorzystujemy, szczególnie w zimie, do wartościowych herbatek, łącząc je z suszonym jabłkiem, liśmi czarnej porzeczki, jeżyny, lub malin, owocem czarnego bzu . Zaparzając w dzbanku, lub kubku, łącząc ewentualnie z innymi herbatkami, otrzymujemy wyśmienity napój wspomagający system odpornościowy i pomagający w utrzymaniu zdrowia podczas jesiennych szarug i zimowych chłodów.
Wino z aronii
Przygotować 1-2 dni wcześniej zaczyn z drożdży (np. Malaga) i pożywki dla drożdży winiarskich. Dobrze dojrzałe owoce aronii, najlepiej z dodatkiem jabłek, w ilości 5 kg, woda - 8 litrów, cukier - 2 kg. Rozpuścić cukier w przegotowanej, gorącej wodzie i przestudzić do temperatury pokojowej, nie wyższej niż 25-30 stopni.Owoce dobrze zgnieść, zalać słodkim wrzątkiem, dodać zaczyn drożdżowy. Przepis na zaczyn drożdżowy znajduje się na opakowaniu. Przez 10 dni fermentować z owocami. Następnie ściągnąć wino i wyrzucić miazgę. Klarować wino, ewentualnie dosładzając, ściągając go z nad osadu jeszcze 2-3 razy i przelać do butelek.
Nalewka z aronii
3 litry wody, 2 kg aronii, ok. 400 liści wiśni, 2 kg cukru, 1 litr spirytusu, 1 kwasek cytrynowy (20 g) Wiele osób przygotowujących przetwory z aronii twierdzi (i ma rację), że aronię najpierw należy przemrozić minimum 24-48 godzin. Owoce aronii, oraz liście należy najpierw umyć. Potem razem z liśćmi zalać zimną wodą, dodać cukier i gotować około 20-30 minut. Następnie odstawić na 24 godziny, przecedzić i dodać kwasek cytrynowy. Gdy ostygnie dodać spirytus i rozlać w butelki. Uzyskuje sio w ten sposób 5 litrów nalewki o mocy około 20%.
Liście z drzewa wiśni dają specyficzny smak i „wyciągają” cierpkość z aronii. Kwasek cytrynowy utrwala kolor, lecz nie należy go nadużywać. Liście wiśniowe zebrane wczesną jesienią mają nieco za mało aromatu, trzeba przygotować się do tego latem i zebrać je w wkrótce po zebraniu owoców wiśni i włożyć do zamrażarki aż do czasu zbioru aronii. Można tez dodać nieco soku wiśniowego, aby upodobnić nalewkę do przetworu z wiśni.
Po zrobieniu nalewki można wyrzucić liście z wiśni, a do aronii dodać drobno pokrojone jabłka i gruszki i przesmażyć (niezbyt długo) dodając ok. 0,5 kg cukru, lub cukru żelującego – otrzymamy świetną konfiturę, którą wystarczy przełożyć do słoików.
Dżem z aronii można robić też pól na pół ze śliwkami lub z jabłkami..
UWAGA! Ze względu na rakotwórcze własności kwasku cytrynowego sugerowane jest zastąpienie go sokiem z cytryny, z czarnej porzeczki, lub sokiem z jabłek.
Mocna aroniówka
3 kg aronii, 1l spirytusu 96%, 1l wódki 40%, 1l miodu wielokwiatowego, lub 1kg cukru (lub pół na pół: 0,5kg cukru i 0,5L miodu), sok z jednej cytryny, kilka plasterków z korzenia imbiru. Składniki wrzucić do słoja i macerować przez około 6tygodni, często mieszając poprzez intensywne poruszanie słojem, żeby „przegryzł się”.
Nalewka na aronii.
Aronię w ilości 2 kg. uprzednio należy przemorozić przynajmniej przez 2 dni. Następnie. 4 litry wody gotować, razem z liśćmi wiśniowymi przez 30 minut. Ostudzić, włożyć aronię i gotować 30 minut. Po ostudzeniu przetrzeć owoce aronii dodać 2kg. cukru i dwa kwaski cytrynowe. Gotować do rozpuszczenia cukru. Po ostudzeniu dodać litr spirytusu.
Prawidłowe Śniadanie: Dobre samopoczucie i kontrola wagi.
Jak przyrządzić Idealne Śniadanie ? *na odchudzanie *na poprawę witalności *na poprawę zdrowia *na przyrost masy ciała
Śniadanie bogate w węglowodany
Rano węglowodany proste (płatki,musli,kanapki z masłem,bułka,dżem kawa/herbata z cukrem,soki ) powodują gwałtowny wzrost poziomu cukru we krwi i znaczne uwolnienie insuliny. Insulina wychwytuje nadmiar cukru z krwi i zmienia go w tłuszcz (trójglicerydy).W wyniku tej reakcji, poziom cukru we krwi gwałtownie spada poniżej normy,a to z kolei wywołuje uczucie głodu i osłabienia, ponieważ mózg ma niewystarczająco glukozy. To prowadzi do poszukiwania i zjedzenia następnej porcji węglowodanów prostych (czekoladka,batonik,ciastko,słodka bułka,kawa z cukrem,kanapka,białe pieczywo,słodkie napoje gazowane,soki itd.), które znów podnoszą poziom cukru we krwi niwelując chwilowo uczucie głodu i osłabienia, ale prowokują trzustkę do ponownego uwolnienia nadmiaru insuliny.Taki cykl powtarza się wiele razy (przynajmniej 2-3 razy) w ciągu dnia i prowadzi do uzależnienia od węglowodanów.Nadmiar węglowodanów zmusza trzustkę do pracy w reżimie przeciążenia .To właśnie jest najpowszechniejsza przyczyna rozwoju cukrzycy dietozależnej, a oprócz tego, nadmiar cukru we krwi uszkadza naczynia krwionośne, a insulina wychwytuje ten nadmiar cukru, zamienia go w tłuszcz uszkadza naczynia krwionośne ,a insulina wychwytując ten nadmiar cukru,zamienia go w tłuszcz i deponuje w tkance tłuszczowej (nadwaga,otyłość).
Niejedzenie śniadania
Pomijanie śniadania powoduje spadek poziomu cukru we krwi poniżej normy, wyzwala głód węglowodanowy i chęć zjedzenia węglowodanów prostych, aby szybko podnieść poziom cukru we krwi i zniwelować uczucie głodu i osłabienia. Węglowodany proste powodują gwałtowne podniesienie poziomu cukru we krwi i równocześnie wyrzut insuliny. Insulina wychwytuje cukier z krwi , a jego nadmiar przetwarza w tłuszcz. Taki cykl powtarza się wiele razy (przynajmniej 2-3 razy) w ciągu dnia (przez podjadanie) i prowadzi do uzależnienia od węglowodanów. To błędne koło jest jedną z głównych przyczyn rozwoju cukrzycy,wysokiego ciśnienia,nadwagi i otyłości.
Zbilansowane śniadanie białkowe Takie śniadanie utrzymuje poziom cukru i insuliny we krwi w normie. Chroni przed głodem węglowodanowym i zapobiega uzależnieniu od węglowodanów w ciągu dnia, a przy tym zapewnia organizmowi wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Dzięki temu możemy kontrolować apetyt, obniża się ochota na węglowodany (produkty mączne, ryż, ziemniaki, słodkie napoje, soki itd.), a organizm zaczyna wykorzystywać własne zapasy tłuszczu, jako źródło energii.
Na etykiecie produktu spożywczego powinny znajdować się następujące informacje: * nazwa produktu * nazwa i adres producenta, lub importera * informacja do kiedy można spożywać produkt. Zwykle są tu dwa rodzaje oznaczeń: o „Najlepiej spożyć przed:” – informuje o dacie minimalnej trwałości, inaczej mówiąc o dacie, do której prawidłowo przechowywana żywność zachowuje swoje pełne właściwości. Tak znakuje się wszystkie trwałe produkty spożywcze, np. wyroby cukiernicze, napoje, konserwy itd. o „Należy spożyć do:” – informuje o tzw. terminie przydatności do spożycia, czyli terminie, po upływie którego żywność już nie nadaje się już do spożywania. Tak właśnie znakuje się wszystkie nietrwałe produkty spożywcze, czyli np. świeżo tłoczony sok z owoców, produkty mięsne, śmietanę, mleko *informacja w jaki sposób należy przechowywać produkt, czyli np. w jakiej temperaturze * waga produktu * skład – muszą być wymienione wszystkie składniki, nawet woda i składniki dodatkowe takie jak barwniki, czy konserwanty. Podawanie składu nie jest jednak wymagane w przypadku produktów jednoskładnikowych, np. woda, mleko. Składniki muszą być podane według wagi, w kolejności malejącej, co oznacza, że najwięcej jest w danym produkcie składnika znajdującego się na pierwszej pozycji, a najmniej tego na ostatniej pozycji. * informacja żywieniowa – są to dane na temat wartości energetycznej produktu i zawartości poszczególnych składników odżywczych, takich jak białka, tłuszcze i węglowodany. Wyroby przeznaczone do powszechnego spożycia nie muszą być oznaczane, ich podawanie przez producenta jest dobrowolne * opcjonalne przeznaczenie produktu i sposób jego przygotowania – informacja ta musi zostać podana na etykietach produktów, w przypadku których nieodpowiednie postępowanie konsumenta może stanowić dla niego jakieś zagrożenie, np. jedzenie bez uprzedniego gotowania, czy smażenia.
Wykorzystaj poniższe pytania do stworzenia własnej listy pytań zachęcających do przemyśleń.
Jak często w tygodniu gotujesz świeże jedzenie? Świeże jedzenie zawiera składniki odżywcze, które wspierają Twoje dobre zdrowie, potrzebujesz ich więc codziennie.
Jak często w tygodniu jesz poza domem? Jedzenie przyrządzane masowo w restauracjach jest częściowo przygotowywane dużo wcześniej i przez cały czas jego wartość odżywcza spada.
Czy codziennie kupujesz świeże owoce i warzywa? Produkty w puszkach i mrożonki są dobre w nagłym przypadku, jednakże bazowanie na nich jako głównym źródle składników odżywczych spowoduje, iż organizm nie otrzyma odpowiedniej ilości składników.
Czy jesz 5-7 porcji świeżych warzyw dziennie? Świeże produkty są doskonałe. Dostarczają antyoksydanty, które są niezbędne do utrzymania dobrego wyglądu!
Czy jesz 3-4 porcje owoców dziennie? Spróbuj włączyć świeże owoce do swojej codziennej diety. To idealna przekąska lub śniadanie - pełna energii oraz bogata w składniki stanowiące podstawy dobrego zdrowia.
Czy kupujesz mleko, soki, pakowane mięso? Być może masz więcej niż chcesz. Dodatkowe wsparcie antyoksydantów jest niezbędne przy prowadzeniu takiego stylu życia, aby organizm mógł obronić się przed szkodliwymi elementami!
Czy jesz jedzenie z puszek? Produkty w puszkach i mrożonki są dobre w nagłym przypadku, jednakże zawarość błonnika w takich przetworach jest zredukowana, podobnie jak zawartość witamin i minerałów. Potrzebujesz tych składników dla utrzymania optymalnego zdrowia.
Jaki procent spożywanych przez ciebie pokarmów nie jest według Twojej oceny przetworzony? Spróbuj zmienić proporcje, staraj się jeść więcej świeżych posiłków i mniej "pół-pokarmów". W ten sposób uzyskasz więcej składników odżywczych, a Twój system trawienny będzie pracował skuteczniej. Świeże jedzenie dostarcza także o wiele więcej błonnika, który pomaga w eliminowaniu ubocznych produktów przemiany materii sprawiając, że Twój organizm jest lepiej oczyszczony. Aby móc optymalnie funkcjonować potrzebujemy dziennie 25-35 gramów błonnika.
Czy często masz ochotę na słodycze? Chęć na coś słodkiego jest trudna do zignorowania. Możesz wybrać coś zdrowszego w zamian, jak np owoc!
Czy pijesz napoje gazowane w puszkach? Zwykle napoje w puszkach zawierają 8 łyżeczek cukru i gazowaną wodę, co jak dowodzą najnowsze badania powoduje wypłukiwanie wapna z kości.
Na każde pytanie dotyczące fast-food prawdziwą odpowiedź znajdziesz wracając do prostej, pełnowartościowej diety, świeżego pożywienia i ćwiczeń.
Posty
